(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 37)
เอาเปรียบเจ้านี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ
เพราะแบบนี้
ไป๋ชานถึงกลัวว่าพวกเขาจะล้มเหลว
จึงให้ข้าซ่อนตัวฮวาอู๋ชเวไว้
พี่หยู หัวเราะอะไรหรือ
น้องเจียง
เจ้าดูเหมือนคนป่วยใกล้ตาย
แต่อวดอ้างว่าจับตัวชายชาตรี หนักกว่าร้อยชั่ง
ไปซ่อนเอาไว้ได้
ไม่ตลกหรือไงกัน
พี่หยู เจ้าไม่รู้อะไรเสียแล้ว
ตอนอาการป่วยข้ากำเริบ ข้าเจ็บปวดมากจริงๆ
แต่ตอนอาการมันทรงตัว
แบกชายสักคนก็ยังไหว ไม่มีปัญหาเลย
เรื่องจริงไหมล่ะ
จริงแท้
หลังจากซ่อนเขาแล้ว เจ้าควรหาที่ซ่อนตัวไม่ใช่หรือ
กลับมาทำไม
หรือว่าเจ้าครั่นเนื้อครั่นตัว อยากกลับมาโดนซ้อมกันล่ะนี่
พี่หยู ฟังนะ
ก็ในเมื่อผิงกูยังอยู่กับพวกเขา
แม้รู้ว่า ท่านจะมาสับข้าเป็นหมื่นชิ้น
ข้าก็ต้องกลับมาพบหน้านาง
ทำไมข้าไม่เคยรู้
ว่าเจ้าเป็นชายที่มั่นคง แน่วแน่เพียงนี้
พี่หยูกล่าวเกินไปแล้ว
อวี้หลาง เจ้าเจ็บไหม
ขอเพียงได้พบเจ้า เจ็บกว่านี้ก็คุ้ม
ข้าขนลุกไปหมดแล้ว
เอาเถอะ
ของอยู่กับเจ้า เจ้าเป็นเจ้านาย
ตั้งราคามา
หากเจ้ายอมกินพิษหยกเลือดนก
ข้าจะพาเจ้าไปหาฮวาอู๋ชเวทันที
มันคืออะไร
พิษหยกเลือดนกเป็นพิษที่ออกฤทธิ์ช้า
กินแล้ว เจ้าจะป่วยเป็นโรคประหลาด
ทุกๆ สองสามเดือน ท่านต้องคอยกินหญ้าแม่มด
มิเช่นนั้น
ไม่ถึงปีท่านก็จะตาย
อย่านะ
ของหายากเช่นนั้น
เจ้าไม่มีให้ข้ากินหรอก
ข้ารู้ว่าพี่หยูจะมา
จึงเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว
อย่านะ
คิดว่าข้าโง่หรือไง
หากข้ากินพิษหยกเลือดนก แต่เจ้าไม่พาไปหาฮวาอู๋ชเวล่ะ
ระวังหน่อย พี่หยู
ทิ้งขว้างของล้ำค่าเช่นนี้ได้อย่างไร
พี่หยู วางใจเถอะ
ยานี้กินแล้วไม่ออกฤทธิ์ทันที
หากไม่เชื่อ ท่านจะฆ่าข้าเมื่อไหร่ก็ได้
ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าพูดจริง
นอกจากเชื่อข้า ยังมีทางเลือกอื่นอีกหรือ
- เจียงเสี่ยวหยู เซียวฮื้อยี้ อย่า - พี่หยู คิดให้ดีแล้วกัน
แต่อย่าคิดนานเกินไปล่ะ
ฮวาอู๋ชเวถูกขังอยู่ใน โพรงถ้ำรูปแตรแสนอันตราย
เกรงว่า...
เขาจะทนได้ไม่นาน และไปพบยมบาลเสียก่อน
ดูเหมือนวันนี้ ข้าต้องยอมเป็นคนโง่สักครั้ง
นี่ท่านยอมกินแล้วหรือ
เซียวฮื้อยี้ อย่านะ
อย่านะ
อย่ากินนะ
พาข้าไปหาฮวาอู๋ชเวได้หรือยัง
ได้ ได้อยู่แล้ว
เร็ว รีบพยุงข้าขึ้น
ช้าหน่อย
ทำไมยังไม่ถึงอีก
บอกมาที่ไหน ข้าจะแบกเจ้าไป
ข้าจะรบกวนท่านได้อย่างไร
โพรงถ้ำรูปแตรอยู่ข้างหน้าไม่ไกล
เจียงเสี่ยวหยู
ข้าหลงกลเจ้า
แต่เจ้าก็หลงกลเจียงอวี้หลาง
อยากช่วยฮวาอู๋ชเวหรือ
ห่วงตัวเองก่อนเถอะ
เจ้า...
ได้อย่างไรกัน...
ที่แท้เจ้า...
เซียวฮื้อยี้
เจียงเสี่ยวหยู
ช่วยข้าที
มีใครอยู่ไหม
ช่วยข้าที
ช่วยด้วย
ฮูหยิน
ช่วยข้าที
ฮูหยิน ใครทำเช่นนี้กับท่าน
ข้า...
ข้าเจอกลุ่มโจร
พวกมันจะจับข้าไปเป็นเมียหัวหน้า
ข้าสู้สุดชีวิต
อาศัยตอนพวกมันไม่เห็นจึงหนีรอดมาได้
แม่นาง ข้าขอร้องเจ้า
โปรดช่วยข้าทีเถอะ
เหตุใดจึงมีโจรชั่วแถวนี้ได้
วางใจเถอะฮูหยิน ข้าอยู่นี่แล้ว
หากพวกมันตามมา ข้าจะฆ่าพวกมันเอง
ขอบคุณ
มา
มา ฮูหยิน
ระวัง
ขอบคุณที่ช่วยเหลือ
ข้ายินดี
ว่าแต่ ท่านอยู่แถวนี้หรือ
ท่านเห็นชายหนุ่มอายุราว 18 ปี
ที่มีแผลเป็นบนหน้าผากไหม
ไม่ ไม่เคยเจอ
แม่นาง
เขาเป็นเพื่อนเจ้าหรือ
ใช่ เราแยกกันมาหลายวันแล้ว
ข้าเป็นห่วงเขา
ส้มหล่นอะไรขนาดนี้
ไม่ต้องเสียแรงเลยสักนิด
ข้าจะใช้นางจัดการเจียงเสี่ยวหยู
เป็นอะไร
ข้า ข้าปวดหัว
ปวดหัวหรือ
- ข้า... - ทำอย่างไรดี
ข้า...
เจ้า...
ข้าไม่มีความแค้นต่อเจ้า
เหตุใด...
เหตุใดจึงทำร้ายข้า
ไม่ต้องใจร้อน
อีกไม่นานเจ้าก็รู้เหตุผลเอง
กลับมานะ
บนเขานี่หนาวเหลือเชื่อเลย
ซูยิง
- ทำไมมาอยู่ที่นี่ - เป็นอย่างไร
เสื้อผ้าสวมใส่สบายไหม
เสื้อผ้าพวกนี้...
เจ้าทิ้งมันเอาไว้หรอกหรือ
ใช่ ข้าเพิ่งตัดมาเอง
สวยไหมล่ะ
เจ้า...
เจ้าใส่อะไรในชุด
แค่แป้งที่ทำให้คันนิดหน่อย
ไม่กี่วันก็หาย
"ไม่กี่วัน" หรือ เจ้า...
หากเจ้าไม่อยากเกาจนตัวเน่า
- ก็บอกมาว่าฮวาอู๋ชเวอยู่ไหน - เขา...
เขาอยู่กับเจ้าไม่ใช่หรือ
มาถามข้าทำไม
คิดให้ดีๆ
คิดออกก็บอกข้า
ข้า...
ไม่ต้องกลัว
ข้ามาช่วยเจ้า
ขอบคุณที่ช่วยเหลือ
เมื่อครู่ข้าได้ยินว่า
เจ้ากำลังตามหาชายหนุ่ม ที่มีแผลเป็นบนหน้าผาก
ใช่ เขาชื่อเซียวฮื้อยี้
เจ้าเคยเห็นเขาไหม
เจ้าเป็นหญิงที่งดงามเช่นนี้
ชายหนุ่มควรตามเจ้าสิจึงจะถูก
เหตุใดมาตามหาผู้ชายล่ะ
หรือว่า...
เขาเป็นคนที่เจ้าชอบ
เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
เขาดีต่อเจ้าไหม
บางครั้ง เขาทำข้าโกรธแทบแย่
แต่บางครั้ง เขาก็ดีต่อข้า
แม้บางครั้งเขาดีต่อเจ้า
ก็ไม่ได้แปลว่าเขาชอบเจ้า
เขาอาจทำดีต่อคนอื่นเช่นกัน
อาจดีกว่าที่ทำกับเจ้าก็ได้
ข้ารู้จักเซียวฮื้อยี้ดี
เขาดูเหมือนร่าเริงและไม่สนอะไร
แต่จิตใจดีและอ่อนโยน
เขาดีต่อผู้อื่นเป็นนิสัย
เจ้าไม่หึงหรือ
หากผู้หญิงชอบผู้ชายจริงๆ
นางไม่แบ่งเขาให้ใครแน่
เจ้าไม่หึง
แปลว่าเจ้าไม่ได้ชอบเขาขนาดนั้น
หรือ...
เจ้ามีคนอื่นในใจ
ดูเหมือนข้าทายถูก
ในใจเจ้า
ไม่ได้มีเพียงเซียวฮื้อยี้
ถูกต้อง
มีอีกคนที่ข้าห่วงใยเหลือเกิน
แต่ว่า...
แต่เขาอยากฆ่าเซียวฮื้อยี้
เขาเป็นศัตรูของเซียวฮื้อยี้หรือ
บางครั้ง พวกเขาก็เป็นเพื่อนรักกัน
เมื่ออีกฝ่ายมีภัย ก็จะเสี่ยงชีวิตไปช่วยเหลือ
แต่บางครั้ง
พวกเขาก็อยู่ร่วมกันไม่ได้
แต่ทว่า ไม่มีข่าวจากพวกเขาทั้งคู่
ข้าไม่รู้จะตามหาพวกเขาที่ไหน
ข้าจำได้เลือนราง
วันก่อนที่วัดเสวียนอู่
เหมือนข้าจะเห็นคนที่มีแผลเป็น บนหน้าผาก
เจ้าไม่ลองไปหาดูล่ะ
จริงหรือ วัดเสวียนอู่อยู่ที่ใด
เดินตามแม่น้ำไปจนสุด
เจ้าจะเจอสะพานหิน
ข้ามสะพาน เดินผ่านป่า แล้วเจ้าจะพบสถานที่นั้น
ขอบคุณแม่นาง
อภัยให้ข้าด้วย
อย่างที่ข้าบอก
เมื่อผู้หญิงชอบผู้ชายจริงๆ
นางไม่แบ่งเขาให้ใครแน่
ข้าให้เจ้าพบเซียวฮื้อยี้ไม่ได้
หม่าท่าเสวี่ย
หากยังจำไม่ได้ ข้าจะไปถามคนอื่นแล้ว
อย่าไป
อย่าไปนะ
น้องยิง อย่าไป
ซูยิง เป็นข้าเอง
ข้าเอง
ข้าบอกให้เจ้าเถาะจับฮวาอู๋ชเว
และขังเขาไว้ที่บ้านท่านชาน
และเป็นข้าเอง ที่อยากจับเซียวฮื้อยี้
เพื่อบีบให้เจ้ายอมเรา
แต่ใครจะรู้...
เซียวฮื้อยี้กลับรู้ทันข้า
เจ้าพูดจริงใช่ไหม
ใช่ เรื่องจริง
ข้าไม่กล้าโกหกเจ้าอีกแล้ว
น้องยิง ขอร้องล่ะ
ขอร้อง ละเว้นข้าเถอะ
น้ำช่วยลดคันได้
ไปแช่น้ำสักพักสิ
ถึงแล้ว
ที่นี่แหละ
ฮวาอู๋ชเวอยู่ไหน
เขา...
เขาอยู่ในถ้ำข้างล่างนั่น
ฮวาอู๋ชเว
เจ้าอยู่ข้างล่างไหม ฮวาอู๋ชเว
- เจ้าอยู่ไหม - คุณชายฮวา
- คุณชายฮวา ส่งเสียงหน่อย - ฮวาอู๋ชเว
- คุณชายฮวา
เจ้าเล่นตุกติกอีกแล้วหรือ
เปล่า เขาอยู่ข้างล่างจริงๆ
เขาคงเหนื่อยเกินจนผล็อยหลับไป
ลองเรียกดูอีกทีสิ ลองดู
- คุณชายฮวา - ฮวาอู๋ชเว
คุณชายฮวา
- คุณชายฮวา - ฮวาอู๋ชเว
คุณชายฮวา...
เจียงเสี่ยวหยู
เจ้าฉลาดไม่เท่าข้าหรอก
ทีนี้ เจ้ารู้หรือยัง ว่าใครหลักแหลมที่สุดในใต้หล้า
ท่านทำเช่นนี้ทำไม
เจ้าวางยาพิษเขาแล้ว ทำไมต้องผลักเขาไปอีก
เพราะเขาถูกพิษน่ะสิ
เขาจึงไม่คิดว่าข้าจะทำร้ายเขาอีก
มิเช่นนั้น ข้าจะลงมือได้ง่ายดายเช่นนี้หรือ
แย่แล้ว
ข้าถูกพิษเขา
เขามียาถอนพิษ
เจ้าผลักเขาลงไปแล้วข้าล่ะ
ทำอย่างไรดี
เจ้าก็ลงไปด้วยสิ
ท่านหายแล้วหรือ
ข้าหายดีแล้ว
ยาที่ซูยิงให้ข้า ออกฤทธิ์เพียงไม่กี่ชั่วโมง
เป็นอย่างไร ข้าป่วยได้แนบเนียนไหม
ใช่
แนบเนียนยิ่ง
แต่ทำไมต้องฆ่าเซียวฮื้อยี้ด้วย
เจ้าเห็นไหม
เขากับฮวาอู๋ชเว ทำให้ข้าเสียมือไปตั้งข้าง
ข้าถูกไล่ล่าไปทั่วยุทธภพ
ทุกๆ วันมีคนอยากตัดหัวข้า
ล้วนเป็นความผิดพวกเขา
หากไม่ฆ่าพวกเขา
ข้าจะหายแค้นใจได้อย่างไร
ข้าอยู่ในอเวจีหรือ
ถูกต้อง
นี่คือนรกอเวจี
เจ้าเป็นคนหรือผี
เจียงเสี่ยวหยูหรือ
เจ้าติดอยู่ในนี้ยังขำออกได้อย่างไร
นี่
ข้ากำลังเบื่อ แล้วเจ้าก็ตกลงมา
หากข้าไม่หลอกเจ้า
คงเสียดายโอกาสทอง ที่ชะตาพาเรามาอยู่ร่วมกัน
พี่หยู เจ้าพูดถูก
เราติดอยู่ในนี้ด้วยกัน เพราะชะตานำพาแท้ๆ
ทำไมไม่ให้ยาถอนพิษข้าล่ะ
รีบไปทำไม
ถึงจะตกลงมาไม่ตาย แต่ก็ออกไปไม่ได้
สุดท้ายก็ต้องตายอยู่ดี
จะอยากได้ยาถอนพิษอีกทำไม
เจ้า...
แต่...
- แต่ข้ากลัว - พอแล้ว ไม่ต้องกลัว
พิษนี้ไม่ได้ออกฤทธิ์เร็ว
ผิงกู เจ้าจะทำอะไร
เซียวฮื้อยี้กับข้า เคยประสบเคราะห์ร่วมกัน
ข้าจะเก็บศพเขา
- อวี้หลาง ปล่อยข้า - เจ้าจะทำอะไร
ข้าจะเก็บร่างเขา
ผิงกู อย่าวู่วาม
ปล่อยข้าสิ
มานี่
ถ้ำนี้ลึก
- แต่ยังได้ยินเสียงข้างบน - อวี้หลาง
ปล่อยข้านะ
น่าคิดนัก
- ปล่อยข้าสิ - ผิงกู
- ผิงกู ใจเย็นก่อน - ปล่อยข้า
เจ้าเกลียดเซียวฮื้อยี้มากหรือ
- ข้าเก็บศพเขาก็ไม่ได้หรือ - ผิงกู
นี่เจ้าโทษข้าหรือ
เจ้าเป็นจอมยุทธ์เก่งกาจ
ข้าจะกล้าโทษเจ้าได้อย่างไร
ไม่รู้หรือ ข้าทำเช่นนี้เพื่อเจ้า
เพื่อข้าหรือ
ใช่
ข้าทนดูเขาดีต่อเจ้าไม่ได้
ทุกครั้งที่เขามองเจ้า
ข้าโกรธจนอยากจะฆ่าเขา
เป็นเช่นนั้นได้อย่างไร
ข้าห่วงใยเจ้ามากเกินไป
หากเจ้าโทษข้าเรื่องนี้
ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูด
เชื่อข้า
ข้าจริงใจต่อเจ้า
กลับไปกับข้า
ดีไหม
เจ้าจะพานางไปไหน
ผิงกู
ผิงกู เป็นอะไรไหม
แม่นางไม่เคยเห็นคนรักกันหรือไง
หากเจ้าตั้งใจหาเรื่องข้า
ข้าจะไม่เกรงใจ
ฝ่ามือบุปผาต่อหยกหรือ
ประมุขวังบุปผาหรือ
เจ้าไม่มีสิทธิ์พูดชื่อวังบุปผา
ข้าน้อยไม่คู่ควร
- ข้าน้อยไม่คู่ควร - ประมุขรอง โปรดไว้ชีวิตเขา
ข้าน้อยไม่คู่ควร
- เจ้าเองยังเอาตัวไม่รอด - ข้าน้อยไม่คู่ควร
- ยังกล้าร้องขอชีวิตเขาหรือ - ข้าน้อยไม่คู่ควร
- ข้ารู้ว่าข้าบาปหนา - ข้าน้อยไม่คู่ควร
- ประมุขรองโปรดลงโทษ - ข้าน้อยไม่คู่ควร
- ดีมาก ตอบข้ามา
- ข้าน้อยไม่คู่ควร - เจ้าได้ข่าวฮวาอู๋ชเวไหม
คุณชายหรือ
ข้า...
ช่วงก่อนหน้านี้ ข้าเคยได้ยิน เสียงขลุ่ยเตือนของคุณชาย
แต่ข้ามีความผิด ไม่กล้าเผชิญหน้า
เจ้าได้ยินที่ไหน
สิบลี้ทางทิศตะวันออก
เจ้าพูดจริงไหม
ข้าเติบโตในวังบุปผา
รู้ผลของการโกหกท่านดี
ทรมานยิ่งกว่าตาย
ข้าไม่บังอาจ
เจ้ารู้ก็ดี
พอ เลิกตบหน้าได้แล้ว
ขอบคุณประมุขรอง
เจ้าเฝ้านางเอาไว้
หากมีคนทำร้ายนาง
- ข้าจะฆ่าเจ้า - ข้าเข้าใจแล้ว
หากข้ากลับมาไม่เจอนาง ข้าจะฆ่าเจ้าด้วย
ข้าเข้าใจแล้ว
ข้า...
เราโชคดีที่เจอประมุขรอง
หากเป็นประมุขใหญ่
เราคงตายไปนานแล้ว
ที่แท้เถี่ยผิงกูเป็นคนของวังบุปผา
ข้าถึงได้คิดว่ารูปร่าง กับเสียงของท่านถงดูแปลกๆ
ท่านถงเป็นผู้หญิงหรือ
ประมุขวังบุปผาหรือ
เหตุใดไม่เปิดเผยใบหน้าที่แท้จริง
มีเจตนาอะไรกันแน่
อวี้หลาง เจ้าพักพอหรือยัง
คลายจุดให้ข้าที
ตอนล้มเมื่อครู่
ข้าเหมือนจะขาหัก
ตอนหนีหลังจากนี้ ข้าคงต้องพึ่งเจ้าแล้ว
เจ้าทำประมุขวังบุปผาโกรธ
ต่อให้หนี จะหนีไปไหนได้
เราก็ต้องลองดู
หาที่ซ่อนตัวกันก่อนเถอะ
เอาตัวรอดให้นานที่สุด
ผิงกู...
หากข้าหนีคนเดียว
ข้าอาจมีโอกาสรอด
แต่หากพาเจ้าไป
เกรงว่าเราคงไปไม่ได้ไกล
เจ้าจะทิ้งข้าหรือ
ใช่ว่าข้าไม่อยากช่วยเจ้า
เจ้าทำประมุขวังบุปผาโกรธ เพื่อช่วยเซียวฮื้อยี้
พวกนางไม่ปล่อยเจ้าแน่
อย่างไรเจ้าก็ตาย
เจ้าจะถ่วงข้าไปทำไม
เจียงอวี้หลาง
ข้าทำเพื่อเจ้าตั้งมากมาย
เจ้าทำเช่นนี้กับข้าได้อย่างไร
ผิงกู
หากเจ้าดีต่อข้า
เจ้าต้องสละตัวเองเพื่อช่วยข้าสิ
ข้าจะจดจำเจ้าไว้
นานแล้วที่ไม่ได้ยิน คำพูดชาญฉลาดเช่นนี้
นั่นสิ
ตั้งแต่สองพี่น้องโอวหยางตายไป
สิบคนโฉดก็ยังหาคนมาแทนไม่ได้
เจ้าน่ะ
ชั่วร้ายพอ
พวกเขามาที่นี่ทำไม
พวกเขาเป็นใคร
สิบคนโฉดผู้ฉาวโฉ่แห่งยุทธภพน่ะ
เจ้าสนิทกับพวกเขาหรือ
ในใต้หล้า ไม่มีใครสนิทกับพวกเขาเท่าข้าแล้ว
ให้พวกเขาช่วยเราสิ
ไม่รีบ
ให้ข้าฟังก่อนว่าพวกเขาจะทำอะไร
แม่นาง
หน้าเจ้าดูอมทุกข์นะ
อยากให้ข้าพาไปเล่นสนุกไหม
น้องเจียง
อย่าถือตัวนักสิ
ที่เรามาหาเจ้า
ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรหรอก
ในเมื่อพวกท่านรู้แล้วว่าข้าคือใคร
ต้องการสิ่งใดก็พูดมา
เจ้าคงจะรู้อยู่แล้ว
ว่าบนเขาแห่งนี้มีผู้ทรงอำนาจ นามว่าเว่ยอู๋หยาอาศัยอยู่
แต่เจ้ารู้ไหม
เวลานี้มีแขกคนหนึ่ง อยู่ในรูหนูของเขา
และแขกคนนี้
สามารถเป่าหูเว่ยอู๋หยาได้อยู่หมัด
เว่ยอู๋หยาเชื่อทุกอย่างที่เขาพูด
เจ้ารู้ไหมว่าเขาคือใคร
ข้าน้อยด้อยประสบการณ์
จึงไม่เคยไปข้องเกี่ยว กับคนอย่างเว่ยอู๋หยา
ข้าไม่รู้หรอกว่า เขาผูกมิตรกับผู้ใดบ้าง
ไม่เลวนี่
เจ้าคิดว่าข้าจะโดนหลอกง่ายๆ เหมือนแม่นางคนนั้นหรือ
เรารู้ความจริงหมดแล้ว
สหายสนิทของเว่ยอู๋หยาคือจอมยุทธ์ แห่งเจียงหนาน เจียงเปี๋ยเฮ่อ
มีคนมาขอพบท่านขอรับ
วันนี้ช่างคึกคักเสียจริง
แขกที่มาวังอู๋หยา ตอนที่ข้าเจ็บหนักปางตาย
คือเจียงเปี๋ยเฮ่อนี่เอง
ตาเฒ่าปากว่าตาขยิบ
หันมารวมหัวกับ เจ้าหนูชื่อเหม็นโฉ่จริงๆ ด้วย
พวกเขามีแผนอะไรกันแน่
พี่ใหญ่เว่ยผูกมิตรกับคนอื่น เป็นด้วยหรือเนี่ย
เหลือเชื่อจริงๆ
เจ้าไม่ใช่สหายเขาหรอกหรือ
ข้าเนี่ยนะ
อย่างมากก็เป็นได้แค่สมุนของเขา
หากไม่ใช่เพราะตอนนั้น เขาต้องการเรียนวิชาย่อส่วนจากข้า
เขาคงสังหารข้าไปนานแล้ว
ตอนนี้พ่อเจ้าเป็นแขกของวังอู๋หยา
เจ้าย่อมเข้าออกที่นั่นได้ทุกเมื่อ
ขอเพียงพาเราเข้าไปในถ้ำ
เราจะตกรางวัลให้เจ้าอย่างงาม
ว่าอย่างไร
หลี่ต้าจุ่ย เจ้าต้องหารือ เรื่องนั้นกับเขาด้วยหรือ
สาวน้อยผู้นี้น่าสงสารนัก
เอาอย่างนี้ไหม
เราจะพาตัวชายไร้หัวใจผู้นี้ไป
หากไม่ต้องเจอเขาอีก
เจ้าจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจเช่นนี้
ถ้าไม่ใช่เพราะมันยังมีประโยชน์
ข้าคงฆ่ามันล้างแค้น ให้เซียวฮื้อยี้ไปแล้ว
พูดจาน่าเชื่อถือเชียว
หากข้าไม่เห็นกับตา ว่าพวกเจ้าเอาชีวิตเขาไปเสี่ยง
ข้าคงซาบซึ้งกับคำพูดเจ้าแล้ว
ข้าเอาชีวิตเขาไปเสี่ยงเมื่อไหร่
พวกเจ้าไม่ได้จงใจทิ้งเครื่องหมายไว้
เพื่อลวงเซียวฮื้อยี้เข้าไปในรูหนู
ให้ไปติดกับและตายแทนพวกเจ้าหรือ
กล้าปฏิเสธที่ข้าพูดไหมล่ะ
- หุบปากซะ - กล้าไหม กล้าปฏิเสธไหม
- เงียบ - หยุดทะเลาะกัน
ถ้าทำจริงแล้วจะทำไม
เราเลี้ยงเซียวฮื้อยี้มา 18 ปี
ให้เขาเข้าไปดูลาดเลาแทน มันผิดนักหรือ
สิบแปดปีก่อน ข้าไม่บีบคอเขาตายก็บุญแล้ว
ถึงเวลาที่เขาต้องเสี่ยงชีวิต เพื่อเราบ้างสิ
จริงด้วย
เราเลิกทะเลาะกันดีไหม
รีบไปกันเถอะ
พี่ใหญ่ตู้กับยินจิ่วโยว รอพวกเราอยู่นะ
- อย่าเถียงกันเลย ไปเถอะ - ไปได้แล้ว
เร็วเข้า
ไปเร็ว
นึกไม่ถึงเลยว่า จะเป็นอย่างที่ซูยิงเดาไว้จริงๆ
ในสายตาสิบคนโฉด
ข้าเทียบไม่ได้กับสมบัตินั่นเลย
แต่ทำไมต้องวางกับดักหลอกข้าด้วย
แค่พวกเขาเอ่ยปากขอให้ข้าเข้าไป
ข้าก็ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว
พี่ใหญ่
ทำไมนานนัก
ทางนู้นเลย...
พี่ใหญ่ ท่านไม่รู้เสียแล้ว
เจ้าเด็กนี่ลูกล่อลูกชนเยอะนัก
เราต้องเกลี้ยกล่อมเขาอยู่นาน
ทำไมไม่ตัดลิ้นมันเสียให้สิ้นเรื่อง
มันไม่ต้องพูดก็ได้
แค่ให้มันนำทางไปก็พอ
อวี้หลาง
ข้ารู้ว่าเจ้ารู้จักเว่ยหมาอี
หากเจ้าไม่อยากลงเอยเช่นเขา
ก็ทำตัวดีๆ และเชื่อฟังเราไว้
พาเราไปที่วังอู๋หยา
ขอรับ
ไปได้แล้ว
ไปกัน
- นั่นใคร - ใครน่ะ
เจียงอวี้หลางอยู่ไหน
มันอยู่ไหน
- มันหายไปไหนแล้ว - ใครกัน
ที่อาจหาญชิงตัวมันจากพวกเราสิบคนโฉด
ท่านพ่อ โชคดีที่ท่านมาทันเวลา
มิเช่นนั้น...
นึกไม่ถึงว่าเขากุยซาน จะคึกคักเช่นนี้
ขนาดสิบคนโฉดยังมารวมตัวกันที่นี่
พวกมันมาเพื่อจะขัดขวางแผนเรา
ท่านต้องหาทางกำจัดมันให้ได้
ไม่จำเป็นหรอก
พวกมันอาจมีประโยชน์กับข้า ในภายภาคหน้า
วันใดข้าฝึกวิชาเทพสำเร็จ
ข้าจะรวมยุทธภพเป็นหนึ่ง
"วิชาเทพ"
วิชาเทพอาภรณ์วิวาห์น่ะหรือ
ที่แท้ท่านกำลังฝึกฝน วิชาเทพอาภรณ์วิวาห์
ของเยี่ยนหนานเทียน ที่เคยไร้เทียมทานในยุทธภพหรือ
ถูกต้อง
เมื่อ 18 ปีก่อน ข้าลงทุนลงแรงวางแผนไว้อย่างดี
ไม่ใช่เพื่อสมบัติทางโลก อย่างเงินทองหรือเพชรนิลจินดา
เป้าหมายหลักของข้า
คือต้องครอบครอง วิชาเทพอาภรณ์วิวาห์ให้ได้
(วิชาเทพอาภรณ์วิวาห์)
เจ้ารู้ไหมว่า
วรยุทธ์นี้มีถึงเก้าลำดับขั้น
(วิชาฝ่ามือเทพ ขั้นสอง)
ในอดีต เยี่ยนหนานเทียน...
ฝึกฝนจนสำเร็จถึงแค่ขั้นแปด
(วิชาฝ่ามือเทพ ขั้นหนึ่ง)
แต่บัดนี้
ข้าเข้าใจเคล็ดลับสุดยอด ของวิชานี้อย่างลึกซึ้งแล้ว
(หัวปีท้ายปีมิวายเว้น ตัดเย็บอาภรณ์วิวาห์ให้ผู้อื่น)
(มองฟ้าพลางหัวร่อ เต้นรำเดียวดายในสายลมตะวันออก)
"หัวปีท้ายปีมิวายเว้น
ตัดเย็บอาภรณ์วิวาห์ให้ผู้อื่น
มองฟ้าพลางหัวร่อ
เต้นรำเดียวดายในสายลมตะวันออก"
ท่านพ่อ มันหมายความว่าอย่างไร
นี่คือส่วนที่มหัศจรรย์ที่สุด ของวิชาเทพอาภรณ์วิวาห์
เพื่อให้บรรลุขั้นสูงสุด
ข้าต้องเรียนรู้และซึมซับ เคล็ดวิชาของพรรคอื่น
พึ่งหนทางที่พวกเขาปูไว้ให้
ด้วยเหตุนี้ 18 ปีที่ผ่านมา
ข้าจึงศึกษาและสั่งสม วรยุทธ์ของพรรคใหญ่ๆ ไว้
และนำมาปรับใช้จนเชี่ยวชาญ
ที่เหลือก็แค่ต้องฝ่ากำแพง ด่านสุดท้ายไปให้ได้
แล้วข้าก็จะฝึกวิชาสำเร็จ
ข้ารอคอยมา 18 ปี
อดทนมา 18 ปี
ในที่สุด
วันนั้นก็กำลังจะมาถึง
นี่ เจ้าไม่กลุ้มบ้างหรือ
มีคนกลุ้มคนเดียวก็พอแล้ว
ข้ากลัวว่าเราสองคน จะมาทิ้งชีวิตไว้ที่นี่น่ะสิ
ดูสิ โพรงถ้ำนี้อยู่ในป่าลึก
ใครจะมาช่วยเราได้
อย่าเพิ่งใจฝ่อสิ
ไม่แน่เง็กเซียนฮ่องเต้ พระแม่ซีหวังหมู่
หรือใครที่ไหนไม่รู้ อาจมาช่วยเราก็ได้
แม่นาง
ทำไมมาอยู่คนเดียวล่ะ
มีคนมานี่
ข้าถูกสกัดจุดไว้
ช่วยคลายจุดให้ข้าได้ไหม
ข้าจะไม่ลืมพระคุณเลย
ข้าก็อยากช่วยอยู่หรอก
แต่ข้าไม่มีวรยุทธ์ใดๆ
จึงช่วยคลายจุดให้เจ้าไม่ได้
แม่นาง
เจ้าเห็นชายหนุ่มอายุราว 17 หรือ 18
ที่มีรอยแผลเป็นบนหน้าผากบ้างไหม
เจ้าคือซูยิงหรือ
เจ้ารู้ได้อย่างไร
ข้ารู้ด้วยว่า เจ้ามาตามหาเซียวฮื้อยี้
เจ้าได้พบเซียวฮื้อยี้หรือ
เขาอยู่ที่ใด
อย่าเสียแรงตามหาเขาเลย
หมายความว่าอย่างไร
เขาถูกฆ่าตายไปแล้ว
เจ้าต้องเข้าใจผิดเป็นแน่
เซียวฮื้อยี้หลักแหลมที่สุดในโลก
ไม่มีผู้ใดฆ่าเขาได้
ข้าเองก็ไม่อยากเชื่อ
แต่ข้าเห็นกับตา
เจียงอวี้หลางผลักเขาตกลงไป ในโพรงถ้ำด้านหลังข้า
มันลึกจนยากหยั่งถึง
เขาไม่มีทางรอดหรอก
เซียวฮื้อยี้
เจ้าได้ยินข้าไหม
นั่นใช่แม่นางซูยิงหรือไม่ ได้ยินว่านางดีกับเจ้านี่
นางมาช่วยเจ้าสินะ
เหตุใดเจ้าไร้น้ำยาขนาดนี้
ปล่อยให้เจียงอวี้หลาง ฆ่าเจ้าได้อย่างไร
คิดจะยั่วข้าล่ะสิ
ข้าไม่หลงกลหรอก
ข้าคิดหาสารพัดวิธีมาช่วยเจ้า
เจ้าจะมาตายเยี่ยงนี้ไม่ได้
คิดว่าทำถูกแล้วหรือ
เจ้าทำให้ข้าผิดหวังนัก
เซียวฮื้อยี้
เซียวฮื้อยี้ พูดอะไรสักอย่างสิ
อย่าร้องไห้เลย
ข้ากับเจ้าบังเอิญมาพบกัน
โชคชะตาคงลิขิตไว้แล้ว
เจ้าช่วยอะไรข้าหน่อยได้ไหม
ว่ามาสิ
หากข้าทำได้ ข้าจะช่วย
ช่วยข้านำหินมากลบฝังโพรงถ้ำนี้ที
ข้าไม่อยากให้ผู้ใดมารบกวน เซียวฮื้อยี้กับข้า
เจ้ากับเซียวฮื้อยี้เป็นอะไรกันหรือ
เหตุใดถึงคิดจะฆ่าตัวตายตามเขา
เขาเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตข้า
ในเมื่อเขาจากไปแล้ว
ชีวิตที่เหลืออยู่ก็ไม่มีความหมาย
- เงียบได้แล้ว - พี่หยู
- อย่าไปฟังนาง - นางพูดจนหมดเปลือกแล้ว
ตอบนางไปหน่อยเถอะน่า
คิดหรือว่านางจะกระโดดลงมาจริง
นางแค่พูดให้เรากลัวหรอกน่า
ผู้หญิงเนี่ยเก่งนักเรื่องบีบน้ำตา กับก่อเรื่องวุ่นวาย
คำบรรยายโดย: ฐิตา วีระมนทนาศักดิ์